آینهء دیدگاههای سیاسی و فرهنگی
ایرانی ها، با استعداد خود در مفهوم سازی، کلمه زن ذلیل را ابداع کرده اند و به این وسیله انحراف از مردسالاری را به وضوح نشان می دهند. اما بحث های متوالی در رابطه با چنین انحرافی منحصر به ایران و مردهای ایرانی نیست. چنین بحث هایی را می توان کم و بیش در مقابله با فمینیسم و در حمایت از نظام مردسالارانه در همه جا مشاهده کرد. …….. ادامه »
عیان است فروغ در ایران چه تاثیری داشته و دارد و یا منتقدان درباره او چه می گویند، این بار در پی آنیم که بدانیم او را در فراسوی مرزهای ایران در کشورهای فارسی زبان؛ افغانستان و تاجیکستان چقدر و چطور می شناسند ادامه »
ادامه مقاومت برای زنده نگه داشتن امید و نجات انقلاب ادامه »
یک منبع نزدیک به خانوادهٔ فرشته شیرازی، فعال حقوق زنان و وبلاگ نویس که از روز دوازده شهریورماه در آمل بازداشت شده است، از نامناسب بودن شرایط جسمی وی در زندان آمل خبر داد ادامه »
حبیبالله فرید، مدیرکل امور آسیبدیدگان سازمان بهزیستی ایران کارگران جنسی (روسپیگری) را شامل زنانی دانست که “یا مشکل اقتصادی دارند و یا برای افزایش کیفیت زندگیشان” به این کار روی میآورند. با این حال این مقام سازمان بهزیستی آمار مشخصی از شمار کارگران جنسی در ایران نداده است ادامه »
شادی صدر، وکیل و فعال حقوق بشر ایرانی، در یک سال گذشته پروژهای برای بررسی و مستندسازی موارد تجاوز به زنان در زندانهای جمهوری اسلامی سالهای دهه ۶۰ را پیش برده است. گزارش جنایت بی عقوبت که بتازگی منتشر شده، نتیجه پژوهش یک ساله این سازمان است ادامه »
بعد از سوئد، نروژ و ایسلند، فرانسه نیز به کشورهایی پیوست که برای خریداران خدمات جنسی مجازات در نظر گرفتهاند. سوده راد، فعال حقوق زنان درفرانسه میگوید در کنار این قانون باید قوانین حمایتی برای تنفروشان نیز تصویب شود. ادامه »
وقتی با زنی روبرو می شویم که در رابطه ای خشونت آمیز گرفتار شده است، بیشتر ما از خودمان می¬پرسیم : «چرا این رابطه را ترک نمی¬کند؟ چرا در این رابطه باقی می ماند تا این طور کتک بخورد و تحقیر شود؟» اما اگر تا امروز تجربه رابطه ی خشونت آمیز را داشته باشید، باید بدانید که ترک کردن چنین رابطه¬هایی چندان کار ساده ای نیست ادامه »
زنجیره کلماتی مثل اجبار، تبعیض و خشونت که او را بعنوان یک زن دربرگرفته بود به دنبالش کشیده می شد. کف جاده ای که جاده زندگی نام داشت. و اتوبوسی که اتوبوس زندگی بود و او را مسافر خودش کرده بود. یک مسافر بی اختیار. مسافری که نه مبداءش را خودش تعیین کرده بود و نه می دانست مقصدی که به آن رهسپار است، کجاست. فقط توی این اتوبوس ، هر روز و هر ساعتی که به مقصد ناشناخته نزدیک تر می شد، بیشتر فشار اجبار و تبعیض و خشونت را حس می کرد. چنانکه در این لحظه ها احساس می کرد، اجبار ، تبعیض و خشونت مانند طناب دار از سقف اتوبوس آویزان می شود. همان چیزی که در انتظار شوهرش بود و او نمی توانست خودش را از این تصویر جدا کند. ادامه »
