کارگران    کودکان     زنان    هنر و ادبیات     لطیفه    تصاویر     کامپیوتر     سایت های دیگر

اخبار روز از پیک ایران     خلاصه اخبار رادیو فردا    خارجی     آرشیو      صفحه نخست

 ______________________________________________________________

شکوائیه

احمد زاهدی لنگرودی

میان این همه وقاحت که
................................مهمان ناخوانده اند
جایی هست؟
..................نیست!
جز یادی
..........و خاطره نگاهی
جز آهوی چشم های تو
...............................که هجوم وقاحت مکرر زمان را
کمک می کند
..................که تاب آورم.
میان این همه تنهایی میان همگان!
تنها تو، ماندنی..............می مانی
...............................................برای ماندن بهانه ای.
از هجوم وقیحانه و مزاحم اطراف، متنفرم
پناهگاهی نیست.
تنهایی
........تنهایی مسموم
وقتی کسی نیست بپرسد حتا «به من چه؟!».
این همه نیروی گریز از مرکز
....................................از چرخش کدام دور فلک
....................................................................بر سر ما آمده
ما فلک زده
باید که بگذریم بی مقدمه
از حقوق نابود خویش
............................و باید بمیریم
.............................................اگرچه مرده ایم پیشتر
...........................................................................باز بیشتر
از آن همه آرزو که زمان ربود...
تنها وقاحت مهمان بود
در ضیافت جنازه من!
تو بهتر که خاطره
...................... که خاطر نازنینت نبیند
....................................................نبودی!

منبع: وبلاگ لنگرود