کارگران    کودکان     زنان    هنر و ادبیات     لطیفه    تصاویر     کامپیوتر     سایت های دیگر    کلیپ و صدا    مکانی برای احزاب

اخبار روز از پیک ایران     اخبار سایت بی طرف     اخبار رادیو فردا   خارجی    سلامت و بهداشت    آرشیو     صفحه نخست

 ______________________________________________________________

2008-04-02

ما به بودن خود ایمان آوردیم

ما هر گز در شهر شیراز آتش نکاشتیم

 در مناره‌های اصفهان خشم نکاشتیم

ستاره‌های آسمان تهران را

دیوارهای مشهد را

با گلوله‌های کور آزار ندادیم

و خواب کودکانشان را آشفته نکردیم

و لالایی مادرانشانرا ناموزون نکردیم

ما در مرگ فرزندانشان

جوانان آویخته به دارشان

زار زار گریستیم

و در عصیانشان

و در خشمشان

پذیرای دستانشان شدیم

در حلقه‌های زنجیری انگشتهایمان

بی نشانی از غربت

انگشتهایشان  را راه دادیم

ماخیابانهای خود را

در غرش محکم پاهایمان

به گریه انداختیم

از دیوارهایمان سنگر

از دستهایمان زنجیر

از خشمـمان شمشیر

در دفاع از صداقت وفاداریشان

ساختیم

اما کسی از ما

در هنگامه خشم خدایانشان

در رقص جلادانشان

در هنگامه دارها و تیرها

در هنگامه به آتش کشیدنها

در هنگامه بر سر زدنها

یادی نکرد و آنچه بود

انکار بود و انکار بودن ما بود

ما به باور مشکوک شدیم و باور نکردیم

از همدستی خدا و شیطان شنیده‌ بودیم

پراوز را به یاد آوردیم

پرواز کردیم

بر فراز شهرهایشان

قله‌های افتخارشان

رودهای آواز و حماسه‌هایشان

پرواز کردیم

و

یک بار

تنها یک بار

تنها یک بار

کسی از آزادی ما

کسی از دیوارهای ما

کسی از آواز اسیر ما

کسی از تشنگی ما به بودن

کسی از حق ما به بودن

سخنی نگفت

و دوستانمان

که مادرانمان با لباسهای عروسهایشان

زخمهایشان را بسته بودند

بودن ما را

قربانی آزادی خود می‌کردند

و گاه با شیاطین

و گاه با خدایان

سرود اتحاد می‌خواندند

من باور نمی‌کردم

من در غارها

من در انتهای خیابانهای جنوب

که با هم آواز خوانده بودیم

بدنبال تنها یک صدا

صدای آشکار بدور

از اما ها

و شایدها

گشتم

من به ما پیوستم

ما به تنهایی خود باور کردیم

ما به بودن خود ایمان آوردیم

دیاکۆ

2007-09-13

-------------------------------------------------------

جهت مشاهده دیگر سروده های دیاکو اینجا کلیک کنید