کارگران    کودکان     زنان    هنر و ادبیات     لطیفه    تصاویر     کامپیوتر     سایت های دیگر

اخبار روز از پیک ایران     اخبار سایت بی طرف     اخبار رادیو فردا   خارجی    آرشیو     صفحه نخست

 ______________________________________________________________

به دوست عزیزم کاک ماجد لحمی

(دگردیسی)

مرا به کهکشانی از آرزوی وجود

کوسه ها که از زخم بلم عبو ر کردند

چندش مرگ ربو د

عاشق که می شوم . شاعر می شوم

نه می هراسم از تردید کوچه وکراهت لجن بر پوست ابریشم

می خزم به کندوی سپید مهربانی

  با واژه های صمیمی به حاشای زوال انسان می اندیشم

آی انسان

والاترین شعور عشق "بی کرانه

شراب .. قبیله

گل و شادی و نان

از تو که رها می شوند ستاره ها

در آفتاب از شب عبور می کنند

تا بیاسایند خستگی شبانه چشمک را

آی انسان

اندیشه. قلم. سحر. پرنده. بیداری. ترانه

آغاز عشق. فرجام دوستی

تبسم. اندوه کلان

بالاترین پرچم جهان

هر شبنم صبحگاه بر گونه گیا ه

 کلامیست از نفس با غچه تا در چشم تو تازه تر شود

آهای انسان

زیبا. روح شعر. صمیمیت کلام

صلح و کاشف سلام

دست های ناپاکی که به دسته تبر نشسته اند

به خون  درخت دل بسته بسته اند

مفلوک به جایی مانده اند از کاروان مرگ در حوالی ما

به حریم بشر تهمتی روا نیست. 

آی انسان

پندار نیک. پروانه

ماهی دریا. رودخانه

دیر گاهیست پرنده ها به عشق لانه بر شانه تو دانه می چینند

درخت. سنگ و کوه خاک

چشمه سار مست از خنده های تاک

شکوفه و باغ و قناری

بر هر کویری که بباری مهربانی چهار فصل سال است

بی تو جهان شناسنامه ندارد.

    پرویز میرمکری

    اوتاوا  1995

جهت مشاهده دیگر سروده های پرویز میرمکری اینجا کلیک کنید