|
|
______________________________________________________________
2009-03-07
گسستن از حلقه سوليداريتی سنتر....
با گسستن ازحلقه سوليداريتی سنتر ــ اعطای ملی برای
دموکراسي،اردوی كار را از سلطه امپراطوری مالی آمريكا آزاد كنيد!
نويسنده: كيم سايپس
Kim Scipes
(١)
منبع: وبسايت مانثلی ريويو (MR
Zine)٬ ١٩
جولای ٢٠٠۵
مترجم: سودا ثانی / اختصاصی قادر
http://mrzine.monthlyreview.org/scipes190705.html
دراوج برآمد رفرمهای كارگری- كه همواره نيز چيزهای مثبتی نيستند- بسيار نااميد
كننده است كه توجهی نازل به مسئله سياست خارجی كارگری را نظارهگر بوده باشيم. به
نظرم اين موضوع به گوريلی غول پيکر ميماند كه هيچ كس حاضر نيست حتی بدان نزديك شود.
من در اينجا مدلل خواهم ساخت كه مطلقا ضروری است كه جنبش كارگری به اين امر
بپردازد.
به محض شروع
مطالعهی معدود مباحثات ٬ تأملات و انديشه های مترقی در باره ی سمت و سوی گسترش جنبش
كارگری درآينده٬ متوجه قلت مباحثات بر سر چگونگی كاركرد جنبش كارگری در سطح جهانی
شدم. اين امر دهشت آوراست!
فكر ميكنم ديويد بيكن ــ ژورناليست كارگری و "جنبش كارگری آمريكا عليه جنگ" تنها
كسانی هستند كه تلاش كرده اند به نحوی اين مسائل را مورد مداقه قرار دهند. اما
ازاتحاديه بين المللی كارگران خدمات
SEIU
(٢) يا جان سوئينی ٬ چيزی كه جنبش كارگری را در يك پرسپكتيو جهانی بررسی نمايد
نديده ام.
در همهی مواردی که من مطالعه کرده ام فرض براين بوده است كه اقتصاد آمريكا مستقل از
ساير نقاط جهان است و به استثنای بحثهای محدودی در مورد مسئله صدور مشاغل٬ كل چيزی
كه من ديده ام اين است كه ما نياز به اتحاد با كارگرانی در كشورهای ماوراء بحار
داريم كه در همان كمپانيها و شركتها كار ميكنند.
خير! اين به تنهائی كفايت نميكند. اقتصاد آمريكا مستقل نيست و نيروی كار در حقيقت
در متن يك اقتصاد جهانی عمل ميكند. مدتهای مديد است كه رشد و بهزيستی اقتصادی
ايالات متحده از اين زمينه جهانی متأثر بوده است...
اصل مطلب اينست: بدون شك ايالات متحده در شبكه اقتصاد جهانی درگير است وتنها بخاطر
گسترش و توسعه اش در گذشته است كه امروز بيش از كشورهای در حال توسعه قادر است
آينده اقتصادی خود را رقم زند. اما تفوق ايالات متحده فراتر از سطح بالای رشد
اقتصادياش است: رهبران آن آگاهانه يك شبكهی جهانی سياسی ــ اقتصادی به رهبری ايالات
متحده ايجاد نموده اند؛ يك امپراطوری بدون مستعمره. و بدينگونه مضاف بر قدرت
اقتصادی ؛ امكانات سياسي٬ نظامی و فرهنگييی دردست دارند كه با تكيه بر آن٬ ميتوانند
رشد آتی خويش را بر اساس شرايط و نيازهای خود تسهيل نمايند و در همانحال رشد
كشورهای ديگر را محدود سازند.
"امپراطوری" ايالات متحده بر پايه های روابط نئو مستعمراتی (و در مواردی چون عراق
بر استعمار مستقيم) استوار است كه در نهايت به بهره كشی شديد از كار انسانی و منابع
طبيعی اين كشورها متكی است. بنابر اين گزينهای كه برای كارگران اين كشورها ميماند
اينست كه يا بايد بكوشند از منافع تنگ نظرانه ما در "امپراطوری" دفاع نمايند و يا
آنكه دنيای نوينی بر پايه احترام متقابل و سيستم توليد كمتر زيانباری برای كارگران
و محيط زيست بنا كنند.
اگرنخواهيم برای ابقای كوركورانه سيستم "امپراطوری" فعاليت كنيم ــ سيستمی كه حياتش
به معنای آنست كه دختران و پسران ما سربازان ماشين جنگييی باشند كه اشتهای مالی
سيری ناپذيرش٬ تمام منابع مالی ِخدمات عمومی را می بلعد ــ بايست منتقدانه اعمال
حكومت آمريكا را ارزيابی نمائيم و اگر مدلل گشت كه مضرند٬ آنگاه ميبايست فضائی برای
مانور عليه شان باز گذاشت و يا آنها را درهم شكست.
درست از همين زاويه است كه كارزار "ائتلاف برای همبستگی آمريكای لاتين" عليه "اعطای
ملی برای دموكراسی" (NED)
(٣) اهميت فراوان دارد.
واشينگتن"ند" (NED)
(٤) را درست كرد كه سياست خارجياش را از طريق آن گسترش دهد و در عين حال به آن
ظاهری غير دولتی بدهد. "ند" مدعی است كه دموكراسی را اشاعه ميدهد در حاليكه به طور
واقعی فقط برای پيشبرد اقتصاد بازار عمل ميكند و كنترل مداوم قدرتمندان محلی و اليت
جهانی را اعمال مينمايد.
برخی ازرهبران سياست خارجی آ.اف.ال ــ سی.آی.او (AFL-CIO)
در زمره بنيانگزاران "ند" بوده اند و فدراسيون مركز آمريكائی برای همبستگی بين
المللی كارگران كه بنام سوليداريتی سنتر شناخته شده يكی از چهار نهاد اصلی "ند" است
كه همسوی شاخه های بين المللی احزاب دموكرات و جمهوريخواه و اطاق تجارت ميباشند.
سوليداريتی سنتر ٩٠ درصد بودجه خود را از" ند" دريافت ميكند و با آنكه برخی كار های
مثبت هم انجام داده ولی عمدتا برای اخته كردن مبارزات كارگران ديگر كشورهای دنيا ــ
بويژه در ونزوئلا ــ و در كل برای پيشبرد ِ اهداف سياست خارجی آمريكا بكار رفته
است.
سوليداريتی سنتر نه فقط عليه كارگران سراسر دنيا عمل كرده بلكه اين عملكرد كاملا
خودسرانه بوده است . اتحاديه های كارگری ايالات متحده و يا اعضايشان هرگز چنين
خواستهای ازسوليداريتی سنتر نداشته اند و هرگز هيچ توضيح روشنی هم به آنها داده
نشده.
بنابر اين حمايت از كوششهايی كه برای گسستن حلقۀ اتصالِ "اعطای ملی برای دموكراسی
ــ سوليداريتی سنتر" با جنبش كارگری صورت ميگيرد٬ حياتی است زيرا نه تنها به
خرابكاريهايمان در مورد جنبشهای كارگری در نقاط مختلف جهان پايان ميدهد٬ بل به
مبارزه برای آزادی در داخل ايالات متحده نيز ياری ميرساند. با اعلام استقلال از
امپراطوري٬ ميتوان منافع خود را تعيين و به پيش برد.
در مباحثه بر سر سرنوشت سوليداريتی سنتر٬ چه نقطه شروعی از اين بهتر؟
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) كيم سايپس عضو اتحاديه ملی نويسندگان و فعال كهنه كار جنبش كارگری ايالات متحده
است. وی در حال حاضر در دانشگاه
Purdue
University North Central
در وستويل اينديانا ٬ جامعه شناسی تدريس ميكند. از او كتاب " تجديد حيات امپرياليسم
كارگری :نگاهی به سياست خارجی آ اف ال ــ سی آی او از ١٩٩۵ تا كنون" در شماره ماه
مه ٢٠٠۵ مانتلی ريويو چاپ شده است. با وی از طريق:
kscipes@pnc.edu
ميتوان تماس گرفت.
(٢)Service
Employees International Union (SEIU)
اتحاديه بين المللی كارگران در آمريكای شمالی كه ٦/١ ميليون عضو دارد و رهبر آن
آندرو استون است.
(٣و٤) (NED)
National Endowment for Democracy
در اينجا:"ند"
htt//ghaader.blogfa.com