|
|
کارگران
کودکان
زنان هنر
و ادبیات
لطیفه
تصاویر
کامپیوتر
سایت های دیگر
کلیپ و صدا
مکانی برای احزاب
اخبار روز از پیک ایران
اخبار سایت بی
طرف
اخبار رادیو فردا
خارجی
آرشیو
صفحه نخست
______________________________________________________________
2007-06-07
نود
و
ششمین کنفرانس بین المللی
ILO
در
ژنو
و اعتراض فعالین کارگری ایران
نود و ششمين کنفرانس ILO موسوم به "سازمان جهانی کار" درژنو، ازتاریخ 30 مای 2007 آغاز و تا 15 جون 2007 ادامه خواهد یافت. در این کنفرانس 3000 نفر از 180 کشور عضو به نماینده گی از دولت ها، کارفرمایان و کارگران گردآمده اند تا بنا به اصل سه جانبه گرایی برای بررسی زمینه های اقتصادی –سیاسی تنش های اجتماعی وارد گفتگو شوند و همچنان برای برقراری تفاهم و آشتی مابین کارگران و کارفرمایان و دولت نماینده ی کارفرمایان تلاش نمایند . مسئله ی اصلی کنفرانس اما آشکار است و آن اینکه در کنفرانس سالانه ILO اهداف برنامه ریزی شده ای همچنان دنبال می شود که وجه غالب آن، همانا حرکت در مسیر جلوگیری و یا بهتربگوییم به عقب انداختن تنش های اجتماعی بمنظورتامین شرایط سود بیشتر در بازارهای جهانی و کنترل بحران ها و یا کاهش شدت آن ورشد اقتصاد لیبرالیزه در جهان می باشد که اساس این سیاست سالهاست ازسوی صندوق بین المللی پول و سازمان تجارت جهانی برنامه ریزی کلان شده است .
در این کنفرانس قرار است به چند تن منجمله نلسون ماندلا به خاطر تلاش برای بهبود شرایط کار، جوایزی اهدا گردد. اين در حالي است كه نه تنها صد ها میلیون انسان در این کره خاکی فاقد امکان كارهستند و یا اصلا ازهر گونه حق زندگی شایسته محروم اند و یا بی خانمان اند و رانده شده اند و روزانه نیز تعداد بیشماری در اثرگرسنگی و بیماری های مزمن با مرگ دست وپنجه نرم می کنند.
از چنین اوضاع فلاکت باری در جهان البته که ILO و شخص دبیرکل و کارشناسان این سازمان به خوبي با خبرند و حق دارند بعنوان نهادی خدمتگزار نظم کنونی ؛ نگران نارآمی های تهدید کننده ی حاصل از شکاف های طبقاتی میان فقر وثروت در جهان باشند .
واقعیت عریان نیز همین است که جهان کنونی در شان زندگی انسان نیست و بهر نحو ممکن باید بدان وحاکمان و پاسداران نظم اش اعتراض کرد . پس اعتراض ما بهمراه اعتراض کارگران ایران برای احقاق حقوق پایمال شده توسط کارفرمایان و دولت در ایران بخش جدایی ناپذیری ازاعتراض به سرمایه جهانی و پادوهای آنان در هر رنگ و لباسی است . این اعتراضی است که صدای آن طی یک هفته ی مداوم در مقابل اجلاس G8 در روستوک - آلمان ، همچنان طنین افکن است و نهادها وقدرت های جهانی را به چالش طلبیده است .
امسال نيز فرستاده گان رژیم جمهوری اسلامی در کنفرانس ILO شركت دارند. تا کنون جمعي از کارگران ایران خودرو و همچنین جمعی ازکارگران سنديكاي شرکت اتوبوس رانی تهران و حومه و دیگر تشكل ها و فعالین کارگری درداخل و خارج از کشور فرستاده گان جمهوري اسلامي را فاقد مشروعیت دانسته و حضور آنان در اين اجلاس را محكوم كرده اند واعتراضات شدید خود را اعلام داشته اند .
به حضور فرستادگان جمهوري اسلامي باید اعتراض کرد، زيرا حتي با مفروض پنداشتن سیاست سه جانبه گرایی برای گفتگو و تعمیق صلح اجتماعی از سوی سازمان جهانی کار، رژیم جمهوری اسلامی، نه تنها قانونا و رسما مقاوله نامه های بنیادین 87 و 98 در باره ی تشکیل آزادانه ی تشکل های کارگری و حق مشروع قراردادهای دسته جمعی و همچنین مقاوله نامه 144 که ناظر بر اصل سه جانبه گرایی را تایید و تصدیق نکرده، بلکه در حالیکه ایران درسازمان جهانی کارعضویت دارد (صرفنطراز تایید یا تصویب این یا آن قرارداد جهانی ) باید موظف به رعایت پرنسیپ های اساسی فعالیت در ILO منجمله رعایت حق تشکل و حق قراردادهای دسته جمعی، الغای کاراجباری، لغوکارکودکان و ممنوعیت تبعیض در کارواشتغال باشد. رژیم اما با هزار حیله و شگرد ناقض مقاوله نامه های بین المللی و پرنسیپ های مسلم نهادی است که عضویت آنرا پذیرفته است. رژیم جمهوری اسلامی همواره حق تشکل مستقل و آزاد کارگران را توام با سرکوب شدید فعالین کارگری لگد مال کرده است و در توطئه مشترک با کارفرمایان، نماینده گان واقعی کارگران را بجرم تلاش برای ایجاد تشکل های کارگری آزاد و مستقل، یا از حق کار محروم و اخراج نموده و یا در زندانها محبوس کرده است، اما با باج خواهی و گردن کشی نهاد های بین المللی را به مسخره گرفته و هر ساله نیز مورد استقبال برگزارکنندگان کنفرانس سازمان جهانی کار قرارمی گیرد. پس باید برای افشای چهره ضد کارگری رژیم جمهوری اسلامی و ماهیت مماشات طلبانه یILO اعتراضات دو سویه را سازمان داد و مبارزه برای ایجاد تشکل مستقل کارگری در ایران را پیگیرانه ادامه داد و برای جلب حمایت و همبستگی دوستان واقعی جنبش کارگری ایران در سطح بین المللی دو چندان تلاش نمود.
در همين راستا در روز 8 جون آكسيوني از سوی کمیته های محلی، فعالين كارگري و ایرانیان آزاده در مقابل مقر سازمان جهانی کار در ژنو برگزار ميشود تا ضمن اعتراض به سیاست های ضد کارگری رژیم جمهوری اسلامی، سیاست مماشات با رژیم های ضد کارگری در سازمان جهانی کار نیز افشا ء گردد.
گروه همبستگی با جنبش کارگری – برلین نيز ضمن محكوم كردن سياستILO در مماشات با رژيم جمهوري اسلامي مراتب همبستگی با آکسیون 8 جون را اعلام می دارد و با همه ی توان برای پیگیری و طرح مطالبات اساسی کارگران ایران در افکار عمومی و جلب همبستگی فعالین کارگری آلمان تلاش می کند.
زنده باد تشکل مستقل کارگری در ایران
زنده باد همبستگی بین المللی کارگری
گروه همبستگی با جنبش کارگری – برلین
6 – 6 – 2007