کارگران    کودکان     زنان    هنر و ادبیات     لطیفه    تصاویر     کامپیوتر     سایت های دیگر

اخبار روز از پیک ایران     اخبار سایت بی طرف     اخبار رادیو فردا   خارجی    آرشیو     صفحه نخست

 ______________________________________________________________

 گزارش نشست فوق العاده  پالتاکی دوشنبه شب 20  نوامبر 2006  
در اطاق ایران سوسیالیست فوروم

یادداشت: کارورزان اطاق سوسیالیت فوروم - فعالان کارگری – کمیته های همبستگی با کارگران ایران (آلمان– نروژ- استرالیا- کانادا– پاریس– آمریکا)– اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران،  فعالین احزاب و سازمان ها:

ما نیز همچون شما با دریافت خبر دستگیری و ربودن منصور اسانلورهبر سندیکای شرکت واحد تهران و حومه، در روز یکشنبه 19نوامبر 2006 توسط عوامل اطلاعاتی رژیم جمهوری اسلامی ایران در خیابان های تهران، بر آن شدیم که باید کاری کرد و مهم اینکه اقدامی وسیع و گسترده را در سطح دفاع بین المللی برای آزادی فوری و بی قید وشرط منصور اسانلو ودفاع از موجودیت سندیکای مستقل شرکت واحد به فوریت در دستور کار گذاشت. این تاکید در برنامه یکشنبه شب از جانب چند تن از حاضرین در اطاق ما، طرح گردید و دست اندرکاران اطاق نیز همان شب، برنامه فوق العاده دوشنبه شب 20 نوامبر را اعلام داشتند.

باید اعلام داریم: تدارک اطاق فوق العاده  دوشنبه شب 20 نوامبر 2006 در راستای این هدف شکل گرفت و با توجه به ترافیک برنامه های  پالتاکی در این شب، با استقبال عزیزان بیشماری روبرو گردید.

در این نشست همه شرکت کننده گان به فوریت وعاجل بودن اقدامات، بیرون از دایره بحث و گفتگوهای پالتاکی در سطح کشور ها  تاکید می ورزیدند. فراخواندن جمعی  و خصلت جنبشی بخشیدن به این سلسله اقدامات در راستای فراخوان دادن آزادی منصور اسانلو، از تاکیدات حاضرین و خاصه رفقایی که در بحث ها مشارکت ورزیدند، بشمار میرفت.

در زیر بر پایه بحث های صورت گرفته در اطاق، جمعبندی ارائه شده توسط آدمین های اطاق ایران سوسیالیست فوروم جهت اطلاع شما و به خدمت گرفتن آن در میدان عمل تدوین ودر اختیار رسانه های اینترنیتی گذاشته می شود.

اهمیت کارزار!

شرکت کنندگان در این جلسه اتفاق نظر داشتند که در مرحله گسترش و تعمیق سرکوب‌ها قرار داریم. این سرکوب‌ها فعالین جنبش‌های کارگری، دانشجوئی، زنان، ملی، اینترنتی، مطبوعاتی، قلم و فرهنگ و فعالین جنبش های اجتماعی در همه سطوح را در بر می‌گیرد. هدف رژیم جمهوری اسلامی از میان برداشتن تشکل‌های مستقل کارگری و دیگر تشکل‌هائی است ک علیرغم سرکوب سنگین با فداکاری، ادامه کاری و پیگیری فعالین کارگری و اجتماعی به وجود آمده و بنابراین از طریق اعمال فشار به بندکشیدن و یا نابود کردن فعالین جنبش‌هاست. رفقا و دوستان شرکت کنننده کننده در بحث موارد زیر را به عنوان نشانه‌های افزایش سرکوب مطرح کردند:

 افزایش اعدام‌ها، صدور احکام به دار کشیدن یازده نفر در ملاء علام در اهواز به اتهام بمب گذاری، صدور احکام اعدام زنان، دستگیری منصور اسانلو و در ادامه آن طرح دستگیری و محاکمه دیگر اعضاء و فعالان سندیکای شرکت واحد، محاکمه مجدد فعالان کارگری سقز و صدور احکام زندان برای آنها، زندانی کردن فعالان کارگری(ایران خودرو، عدم بازگشت به کار پنجاه نفر از اعضای سندیکای شرکت واحد و اعمال فشار اقتصادی و پلیسی بر آنها)، افزایش فشار بر زندانیان سیاسی، زیر فشار گذاشتن فعالین دانشجوئی، اخراج فعالین و استادان دانشگاه،  انحلال تشکل‌های دانشجوئی، افزایش فشار بر خبرنگاران، نویسندگان، ناشران، جمع آوری ماهواره ها، محدود کردن خطوط اینترنتی کاربران اینترنت... علاوه بر آن ها  اقدام ضد انسانی  برای اخراج نیم میلیون نفر از کارگران افغانی ساکن کشورمان نیز که از زحمتکش ترین بخشهای طبقه کارگر کشورمان هستند نمی تواند مورد اعتراض شدید ما قرار نگیرد.

این اتفاق نظر وجود داشت که هر عرصه از این سرکوب‌ها حلقه‌ای از زنجیر استبداد است که مدام تنگ ‌تر شده و بر آن است جنبش‌های اعتراضی جامعه ما را به سکوت و رکود وا دارد.بنابراین مبارزه برای آزادی منصور اسانلو برای ما جدا از مبارزه علیه اشکال دیگر سرکوب نیست. اگر چنین است، یعنی اگر سرکوب ها رو افزایش و تعمیق است پس لازم است که کارزار گسترده و همه جانبه ای نیز علیه آن سازمان داده شود.

نهادها و اشکال هماهنگی!

نهادها و اشکال هماهنگی! برای آن که دامنه کارزارها هر چه متنوع تر و گسترده شود و به یک جنبش اعتراضی نیرومند مبدل گردد لازم است نکات زیر مورد توجه قرار گیرد:

١- کارزارها را  در سطوح محلی، کشوری و یین المللی سازمان دهیم و تلاش کنیم با همه امکانات موجود آنها را برای افکار عمومی مردم ایران درداخل و افکار عمومی بین المللی در خارج از کشور منعکس کنیم.

٢- هیچ کدام از سطوح کارزار را بهم موکول و مشروط نکنیم. اگر در هر محلی و در هر سطحی آمادگی و هماهنگی لازم به وجود آمد. کارزار را راه اندازی کنیم به طوری که همه پتانسیل جنبش اعتراضی به حرکت در آید. 

٣­ در هر محلی تلاش کنیم که حداکثر هماهنگی میان فعالین و تشکل های موجود برای راه انداری حرکات مشترک  به وجود آید. اما اگر توافق ممکن نشد و یا نیاز به زمان طولانی داشت حرکات را به شکل موازی و همسو سازمان دهیم.

٤­ برای گسترده شدن حرکات بر حسب امکانات و ارتباطات موجود در هر محل از موثرترین اشکال حرکات شروع کنیم و به این ترتیب کارزار را مشروط و منوط به این یا آن شکل خاص نکنیم.

در ارتباط با اشکال گوناگون حرکات محلی و کشوری این پیشنهادات مطرح شد:

*- جلب حمایت سندیکاها، اتحادیه ها و سازمان های کارگری برای اعتراض از جمله از طریق مراجعه جمعی به دفاتر آنها.

*- تجمع در برابر دفاتر سازمان جهانی کار در کشورهای مختلف و اعمال فشار برای اعتراض این نهاد به دولت ایران

*- جلب حمایت احزاب و سازمانهای چپ و مبارز جامعه میزبان در هر محل برای اعتراض  و شرکت در کارزار حمایتی و اقدام از طریق فراکسیون‌هایشان در مجالس کشوری و یا پارلمان اروپا

*- سازمان دهی شب های همبستگی، تظاهرات در برابر سفارت ها و نمایندگی ها رژیم جمهوری اسلامی با دعوت خبرنگاران و یا شخصیت‌های معروفی که می تواند انعکاس رسانه‌ای قوی داشته باشد. 

*- تلاش برای انعکاس کارزار اخبار سرکوب، اخبار کارزار و اعتراضات در رسانه‌های گوناگون از جمله رسانه‌های اینترنتی ایرانی و بین المللی، وب لاگ‌ها، رسانه های اینترنتی کارگری مانند ( لیبرنت و اسارت نت...)، مطبوعات، رادیوها و تلویزیونهای محلی، سراسری،....و بازتاباندن فعالیت ها به زبانهای کشورهای مختلف.....

*- اشکال گوناگون ارسال نامه های اعتراضی، ای میلی....

*- اشکال گوناگون آکسیون های خیابانی برای جلب افکار عمومی خارجیان  برحسب امکانات و آمادگی ها

اقدامات سراسری

*- سازما ن یابی یک اقدام سراسری و اعلام یک آکسیون یک روزه در مقابل دفاتر سازمان بین المللی کارو یا اتحادیه های کارگری در سطح شهر ها و پایتخت های کشورهای جهان.

*- تدارک چنین اقدامی در برابر پارلمان های کشورهای اروپایی

*- جدا از این، در راستای دفاع از کارگران ایران و برجستگی بخشیدن به خواسته ها ومطالبات آنان، با توجه به تجربه: ( کارگران ایران تنها نیستند)، اعلام هفته کارگری در هفته دوم ژانویه و تدارک کافی برای آن در سطح جهان.

مطالبات  ما:

*- آزادی فوری و بی قید وشرط منصور اسانلو

*- دفاع از حق تشکل مستقل کارگری سراسری 

*- برگشت به کار، کارگران اخراجی شرکت واحد تهران و حومه و سایر کارگران اخراجی

*- لغو احکام صادره برای فعالان کارگری سقز ( محمود صالحی – جلال حسینی و برهان دیوانگر و...)

*- محکوم کردن اخراج نیم میلیون افغانی از ایران

*- قطع فوری احکام اعدام ده نفر در اهواز در ملاء عام

*- قطح فوری احکام صادره اعدام وسنگسار زنان

*- آزادی بی قید و شرط همه زندانیان سیاسی ایران

*- جمع آوری کمک های مالی و تقویت صندوق یاری رسانی مالی به کارگران ایران

جدا از این با توجه به اقدامات صورت گرفته تاکنونی، پشنهاد جمعی بر این بود که با ارائه این جمعبندی به همه فعالان مدافع حقوق کارگران، کمیته های همبستگی در سطح شهرهای آلمان ( هامبورگ – برلین- هانوفر- کلن) نروژ- استرالیا – پاریس – کانادا و آمریکا، اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران و با دعوت از تمام سازمان ها و احزاب چپ و سوسیالیستی که دفاع از کارگران ایران را در برنامه خود دارند، آنان را فرا خوانیم که در اقدامی مشترک، و بفوریت سازمانیابی کارزار دفاع بین المللی برای آزادی فوری منصور اسانلوو سایر خواسته های اعلام شده را پی بگیریم.

گزارش:  اطاق ایران سوسیالیست فوروم

21 نوامبر 2006