کارگران    کودکان     زنان    هنر و ادبیات     لطیفه    تصاویر     کامپیوتر     سایت های دیگر    کلیپ و صدا

اخبار روز از پیک ایران     اخبار سایت بی طرف     اخبار رادیو فردا   خارجی    آرشیو     صفحه نخست

 ______________________________________________________________

2007-02-23

گزارش "کارگر" از وقایع کارگری در بهمن ماه

وبلاگ کارگر:

http://www.kaargar.blogfa.com

در حالی بهمن ماه را پشت سر می گذاریم که سرکوب طبقه ی کارگر همچون ماه ها و سال های گذشته به شدید ترین شکل ممکن ادامه دارد کارگران از یک سو زیر بار گرانی و پرداخت نشدن دستمزد های نا چیز خود کمر خم می کنند و از سوی دیگر کوچکترین اعتراض آن ها به شدید ترین شکل ممکن سرکوب می شود. اما با تمام این اوصاف کارگران همچنان به اعتراض های خود ادامه می دهند و آهسته و پیوسته به سوی متشکل شدن پیش می روند. در زیر گزارشی از وقایع کارگری بهمن ماه را می خوانیم:

سندیکای کارگران شرکت واحد:

منصور اسالو دبیر هیئت مدیره که در دی ماه از زندان آزاد شده بود در ۱۶ بهمن ماه در نامه ای به فدراسیون بین المللی حمل و نقل خواستار کمک های مالی آن سازمان به سندیکا شد.
در ۲۱ بهمن ماه اداره ی کار غرب و جنوب تهران حکم اخراج ۲۲ تن از ۵۰ کارگر تعلیقی شرکت واحد را صادر و ابلاغ نمود.در ۲۷ بهمن ماه در حالی که پیش از آن در ۲۵ بهمن اداره ی کار شرق تهران حکم بازگشت به کار ۶ تن از کارگران تعلیقی شرکت واحد را صادر کرده بود ابراهیم مددی اعلام کرد که شرکت واحد از بازگشت به کار ۱۰ کارگری که حکم بازگشت به کار آن ها صادر شده امتناع می کند. در همین راستا جمعی از کارگران ایران خودرو با صدور بیانیه ای به مناسبت ۱۵ فوریه (روز همبستگی جهانی با کارگران شرکت واحد) خواستار بازگشت به کار کارگران اخراجی و تعلیقی شرکت واحد شدند.

کارگران استان کردستان:

در بهمن ماه شاهد اعتصابات زیادی از سوی کارگران نساجی کردستان نساجی شاهو و کارخانه آلومین در استان کردستان بودیم. کارگران این سه کارخانه که در دی ماه نیز در برابر اداره ی کار و استانداری کردستان دست به تجمع زده بودند به اعتراضات خود ادامه دادند.
کارگران شاهو که در ۱ بهمن ماه با مدیر کارخانه مذاکره کرده و به نتیجه ای نرسیده بودند در ۷ بهمن در محل کارخانه دست به اعتصاب زدند و اعلام کردند که اگر تا پانزدهم ماه حقوق و مزایای معوقه شان پرداخت نشود به تجمعات خود ادامه خواهند داد.
در ادامه ی این اعتراضات در استان در ۲۵ بهمن ۴۰۰ تن از کارگران نساجی کردستان نیز با خواست ابقا در کار در برابر اداره ی روابط کار استان دست به تجمع زدند. در ادامه ی این تجمع شیث امانی دبیر هیئت موسس اتحادیه ی سراسری کارگران اخراجی و بیکار به مدت ۱ ساعت بازداشت شد.
به علت بی نتیجه ماندن این تجمع سه روز بعد نیز ۲۰۰ تن از کارگران همین کارخانه در برابر اداره کل کار استان تجمع کردند. این کارگران پیش از این نیز در ۱ و ۱۵ بهمن در برابر اداره ی کار تجمع کرده بودند خواسته های کارگران کارخانه نساجی کردستان به شرح ذیل است:

۱- ابقا بکار همه کارگران اخراجی و تعلیقی نساجی کردستان

۲- در صورت عدم ابقا در کار، برقراری بیمه بیکاری برای همه کارگران بدون محدودیت زمانی تا اشتغال بکار آنان

۳- در صورت عدم پذیرش دو خواست فوق اجرای بازنشستگی پیش از موعد همه کارگران

۴- چنانچه هیچکدام از خواسته های فوق اجابت نشود پرداخت وام ده میلیون تومانی به همه کارگران با زمانبندی باز پرداخت ده ساله و پرداخت آن بدون قید و بندهای سفت و سخت اداری موجود

ضمن این که در ۱۹ بهمن ماه صدیق کریمی از اعضای اتحادیه ی سراسری کارگران اخراجی و بیکار که به اداره اطلاعات سنندج احضار شده بود به مدت ۴:۳۰ ساعت مورد بازجویی قرار گرفت.

دیگر اعتراضات و تجمعات:

در ۳ و ۴ بهمن ۱۵۰ نفر از کارگران کارخانه یخچالسازی بو ژان در مقابل دفتر تهران این کارخانه تجمع کردند وخواستار پرداخت بیش از ۲سال حقوق معوقه ی خود شدند.

۳۰۰ تن از کارگران چینی البرز در اعتراض به عدم پرداخت ۵ ماه حقوق خود طی ۲ نوبت در ۳ و ۱۵ بهمن جاده ی اصلی شهرک صنعتی قزوین را بستند. این کارگران در ۱۱ بهمن نیز از محل کارخانه به سمت فرمانداری راه پیمایی کرده بودند.

در ۱۰ بهمن در پی اخراج ۳۸ کارگر شرکت ایران صدرا ۱۵۰ نفر از کارگران این کارخانه در ورودی کارخانه را بستند. سه روز بعد از این تجمع در پی شکایت کارفرما سه تن از نمایندگان این کارگران به نام های رنجبریان عباسپور و بازیار به دادگاه فرا خوانده شدند.

در ۱۴ بهمن ۲۰۰ نفر از کارگران کنف کار گیلان در اعتراض به امتناع صاحب کارخانه از بازگشت آنان به کار بعد از ۱ سال مقابل استانداری تجمع کردند. در همین روز در نتیجه ی نا توانی شرکت پترو ماد شیمی در انجام تعهداتش ۱۵۰ کارگر در ورودی شرکت را بستند.

در ۱۷ بهمن ماه ۱۰۰۰ نفر از کارگران پارسیلون خرم آباد در اعتراض به عدم توجه مسئولان کارخانه و مسئولان استان به خواست های قانونی شان دست به اعتصاب غذا زدند.

در ۲۷ بهمن ماه نیز ۱۲۰ کارگر شرکت پامیکو در اعتراض به برخوردهای نا شایست پیمانکاران در برابر فرمانداری و دادگستری طبس تجمع کردند.

مواردی که ذکر آن رفت تنها گوشه ای از اعتصابات کارگران و همین طور فشار های وارده بر آن ها در ماه گذشته بود. این در حالی است که چشم انداز ماه های آتی نیز چندان روشن به نظر نمی رسد.

از تمام این مسائل که بگذریم در ماه اخیر صحبت ها در باره ی تعیین حداقل دستمزد در محافل کارگری بالا گرفته و از بحث های صورت گرفته می توان به این نتیجه رسید که دستمزد کارگران در سال آینده مبلغی در حدود ۲۰۰ هزار تومن باشد که اگر به آمار مراجعه کنیم میبینیم بر اساس اعلام مراجع رسمی خط فقر در تهران در سال ۸۳ ۴۰۰ هزار تومن بوده که با احتساب تورم در سال ۸۶ به ۵۵۰ هزار تومن خواهد رسید که با مقایسه آن با رقم احتمالی حداقل دستمزد به عمق فاجعه پی خواهیم برد. این در حالی است که صاحبان سرمایه از پرداخت همین حداقل حقوق به کارگران در سال جاری شانه خالی کردند و به نظر می رسد این رفتار را در سال آتی نیز شاهد باشیم.

اعتصابات و اعتراضات معلمان:

 جامعه معلمان نيز در ماه گذشته روز های پر خبری را پشت سر گذاشت.

در روز يكشنبه ۱۵ بهمن ماه نزديك به ۱۰۰۰ نفر از معلمان و بازنشستگان در اعتراض به باز پس گيری لايحه مديريت خدمات كشوری مقابل مجلس دست به تجمع زدند.
اين معلمان با صدور قطعنامه ای اعلام كردند در صورتی كه تا 25 بهمن دولت و مجلس نسبت به تصويب لايحه ی مورد نظر اقدام نكنند در روز های ۳۰ بهمن و ۱ اسفند سر كلاس های درس حاضر نخواهند شد.

در نتيجه ی رد لايحه ی مديريت خدمات كشوري توسط شورای نگهبان معلمان در دو روز ياد شده در اقدامی هماهنگ بر سر كلاس هاي درس حاضر نشدند.ضمن این که مقرر شد در پی نتیجه نیافتن اعتراضات معلمین در روز ۱۲ اسفند ماه معلمان بار دیگر در برابر مجلس تجمع کنند.

از بررسي حركت هاي كارگرى در ماه گذشته به چند نكته ى مهم مي رسيم

اولين نكته و شايد مهمترين نكته ٬ در تفاوت بين اعتراضات به اصطلاح خود جوش با اعتراضاتى است كه توسط اتحاديه ها ى كارگرى صورت مي گيرد. براي مثال اگر اعتراضات كارگران نساجى سنندج كه حول اتحاديه كارگران اخراجى و بيكار متشكل شده اند را با ديگر اعتراضات صورت گرفته در اين ماه مقايسه كنيم ٬ مى بينيم كه اعتراضات كارگران نساجى سنندج تاثير گذار تر ٬مستمرتر و هدفمندانه تر بوده است.
به طورى كه اين كارگران در ماه گذشته طى چهار نوبت دست به تجمع زدند ٬ ضمن اين كه خواسته هاى اين كارگران كاملا تدوين شده بود و مصرانه بر مسئولين اداره ى كار كردستان و صندوق مهر رضا براي نيل به خواسته هايشان فشار وارد مى كردند.

اما نكته ي قابل توجه ديگر تدافعی بودن حركت هاى كارگرى بود. البته اين مورد مى تواند معلول علت هاى مختلفى باشد. نبود اتحاديه هاى قدرتمند كارگرى و وجود خيل عظيم كارگر بيكار در كشور از مهمترين اين علت ها هستند . كارگران با اين استدلال كه در صورت تعرض به صاحب سرمايه بهانه اى به دست او خواهند داد كه آن ها را اخراج كرده و كارگران قراردادى راجايگزين آن ها كند تا زمانى كه كارفرما به حقوق آن ها تعرض نكند آن ها نيز حركتي انجام نمى دهند.

همبستگى كارگران ايران خودرو با سنديكاى كارگران شركت واحد يكى ازاتفاقات اميدوار كننده در جريان حركت رو به رشد مبارزات كارگران بود اين اتفاق نشان داد كه كارگران در روند مبارزات خود به اين نتيجه ى مهم و حياتي مي رسند كه منافعشان با منافع ديگر كارگران در ارتباط تنگاتنگ است و تعرض به حقوق ديگر كارگران تعرض به حقوق خود آن ها نيز هست وبايد از حقوق كارگران ديگر حمايت كنند.